Servië heeft best veel problemen, ja. Maar soms gaan dingen echt verdacht goed. 20 cm sneeuw afgelopen weekend, en de bussen reden gewoon. En maar goed ook, want ik bevond me in een dorp, een uur van Belgrado vandaan. En dit dorp, Kovačica (7000 inwoners), is best interessant, want multiculturalisme lijkt hier ook verdacht goed te gaan.
De familie van mijn huisgenootje had inmiddels het een en ander over me gehoord, dus hadden ze me uitgenodigd om hun te ontmoeten. Eerst gingen we naar een ander dorp, Sakule (2000 inwoners). Hier ontmoette ik haar opa en oma, die echt zo grootouderlijk waren als ik me kan voorstellen. Met kippen in de tuin, een grote opslagplek voor mais en oma die heerlijk kan koken.
Maisopslagplaats
De volgende dag gingen we naar Kovačica waar de rest van mijn huisgenootjes familie woont. In Kovačica woont een meerderheid aan etnisch Slowaken, maar ook een redelijke hoeveelheid Serven, Hongaren en Roemenen. Scholen zijn meertalig, tradities worden bewaard door wie dat interessant vindt, en deze etnisch gemengde gemeenschap zou zomaar een niet-mislukte versie van multiculturalisme kunnen zijn.
Economisch gaat het er niet geweldig, maar het dorp komt vredig genoeg over. Wie weet is het een kwestie van generaties – de Slowaken waren 200 jaar geleden immigranten, en integratie lijkt tegenwoordig zowaar werkelijkheid te zijn. De Slowaken opereren in de Servische maatschappij, maar tegelijkertijd bewaren ze hun eigen taal en cultuur. In dit noordelijke deel van Servië (Vojvodina) zijn er meer van dit soort multiculturele gemeenschappen — tegen de grens met Hongarije en Roemenië leven Hongaarse en Roemeense minderheden ook vredig met de Serven. Etniciteit is niet overal in Servië een probleem!
Verder geniet Kovačica enige bekendheid in Servië, omdat er een kunstenaarsbeweging leeft. De gemeentelijke galerie is dan ook best wel leuk. Op een vrolijke, haast kinderlijke (“naïeve kunst” noemen ze het) manier wordt het leven op het platteland afgebeeld. Daar heb ik ook een interessante documentaire over het dorp meegekregen, genaamd “Kovačica, centrum van de wereld”, … right.
Schilder Martin Jonas, bekend voor schilderijen van het plattelandsleven waarbij de figuren heel grote handen en voeten hebben. Marxistische interpretatie is mogelijk.
Afbeelding van hoe de Slowaken in Servië terecht kwamen
Verder is het deze week mijn laatste werkweek bij Fractal. Het onderzoek is zo goed als afgerond en ik heb een gezellige presentatie gegeven erover. Na heel wat werk en avonturen in Kosovo ben ik ook wel even klaar met dit; vaak onderweg, chaotische korte-termijn planning. Maar goed, dat is tegelijkertijd ook wel weer stof voor avonturen en leuke verhalen :) Kan me dan ook goed voorstellen dat ik af en toe naar Belgrado/Pristina terug zal keren. En die avonturen en verhalen zal ik binnenkort in persoon met jullie delen.
Volgende week heb ik een weekje vakantie, en daarna ben ik weer in Nederland. Tot snel!
